Słowa, słowa, słowa, słowa. — Stanisław Wyspiański

– To tak w każdym z nas coś woła:

jakaś historia wesoła,

a ogromnie przez to smutna.

– A wszystko bajka wierutna.

Kto mnie wołał,

czego chciał?

Od miesiąca chodzę boso,

od razu się czuję zdrowo,

chadzam boso, z gołą głową;

pod spód więcej nic nie wdziewam,

od razu się lepiej miewam.