Robert Bringhurst

Stronica to kawałek papieru. Jest to też widoczna i namacalna proporcja, cicho brzmiące basso continuo utworu. Na stronicy znajduje się kolumna, która musi tej stronicy odpowiadać. Obie – stronica i kolumna – tworzą antyfonalną geometrię. Już sama ta geometria może przyciągnąć czytelnika. Albo wręcz odwrotnie, znuży go, wystawi jego nerwy na ciężką próbę, czy też całkiem go zniechęci.

Książka to odzwierciedlenie stanu ducha i materii. Jej rozmiar i proporcje, barwa i faktura papieru, szelest odwracanych kartek i woń papieru, kleju i farby drukarskiej – wszystko to miesza się z wielkością, kształtem i sposobem rozmieszczenia kroju pisma, odsłaniając rąbek świata, w którym powstało dzieło. Jeżeli książka będzie sprawiać wrażenie papierowej maszyny, wyprodukowanej przez inne maszyny, tylko maszyny zechcą ją przeczytać.