Adrian zerknął na mnie z ukosa. – Cóż, ostatecznie mam opinię szaleńca, prawda? – W jego oczach dostrzegłam… — Richelle Mead

Kiedy się ockną będą pamiętali tylko tego niezrównoważonego Rosjanina.

– O nie! Kazaliście Christianowi wysadzić starożytne posągi.

– Oczywiście, że nie – żachnął się Eddie. Był wstrząśnięty, że mogłam zasugerować taką okropność. – Moroje władający ogniem potrafiliby ocenić, czy to zrobił.

– Jestem pod wrażeniem – przyznałam. Powinnam mieć więcej wiary w ich zdrowy rozsądek. No, niekoniecznie.

– Użyliśmy C4.

– Potrzebuję prysznicu.

– Najpierw sen. Potem prysznic. Śpię z tobą.

– Śpisz czy ŚPISZ?

– Naprawdę śpię. Potrzebujesz tego. Oczywiście jeśli będziesz chciała później przeprowadzić jakiekolwiek interesy rady…

– Przysięgam, że jeśli powiesz „małe Dragomiry”, to śpisz na korytarzu.