Za kobietą tren

Ona pewnego dnia przestaje przestawiać meble i dom nieruchomieje.

Wszystko idzie łatwo jak odpadającym liściom.

Całe życie skupia się w linijce przekleństw.

Oderwać drogi od nóg prowadzących donikąd.

Jestem sam, dzień wschodzi jakimś cudem.

Kocur, ten prawdziwy pies na gryzonie.

W kieszeni uwiera pusta portmonetka.

Pewnymi drzwiami się nie przechodzi.

Mecz, ta gra oczami od siatki do siatki.

Nie zapomnij o nim aż do śmierci, a kiedy umrze, on nigdy nie zapomni o tobie.

Wyszła o północy, nie unosząc niczego, co może być czymś, i zabrawszy coś, co jest kompletnie niczym.

Liczy co do grosza albo daje biednym.

Niektórych kartek się nie zagina.