Ostatnio dodane

Lubię wiele osób w moim wieku […]. Ale nienawidzę naszego pokolenia, gardzę nim […]. Mogliśmy zmienić wszystko, mieliśmy tę szansę. Naprawdę.

[…] ludzie są śmieszni, zwycięzcy nigdy się nie poddają, a ci co się poddają, nigdy nie zwyciężają.

Kiedy ktoś umiera, myślisz o przeszłości.

W życiu, tak jak w kartach, co rzucone, to stracone.

[...] byliśmy jak obcy... a raczej jak starzy znajomi w pociągach, które jadą w przeciwnych kierunkach.

Serca są twarde [...]. Przeważnie się nie łamią. Przeważnie tylko się naginają.

[...] współczuje ludziom, którzy myślą za dużo. Twierdzi, że to taka choroba. I może ma rację.

[...] trzeba zapłacić, jeśli się krzywdzi ludzi, zwłaszcza mniejszych od siebie i takich, którzy nie chcą zrobić nic złego.

Czasami wydaje ci się, że widzisz więcej niż zwykle i być może tak właśnie jest. Takie chwile są dobre.

Istnieją na tym świecie ludzie, którzy umieją przegrywać, i tacy, którzy przegrywać nie umieją - naburmuszeni, obraźliwi, płaczliwi... są też tacy, którym po przegranej zaczyna odbijać.

Potrafię się pogodzić z wieloma ludzkimi słabostkami, ale nienawidzę buców.

Trzeba się umieć pokazać. Nawet jeśli się pasa świnie, należy się dobrze prezentować.