Ostatnio dodane

Być może właśnie dlatego, że nie byłyśmy rodziną, potrafiłyśmy się tak wspaniale dogadywać.

Trzeba mieć dużo siły, żeby się rozwieść, więcej, niż żeby wyjść za mąż.

Zawsze tak było: syty głodnego nie zrozumie. Choćby nie wiem co. Nie zrozumie, co czuje biedak, gdy dostaje jałmużnę od wspaniałomyślnych sąsiadów...

Zemsta jest jak pożar. Im więcej pochłonie, tym bardziej robi się zachłanna.

Ryzykuje każdy, kto cokolwiek posiada: samochód, buty, paczkę papierosów. Wszystkiego jest za mało, żeby starczyło dla wszystkich - za mało samochodów, butów, papierosów. Za dużo ludzi, za mało rzeczy. To, co jest, musi wejść w obieg, żeby każdy mógł się nacieszyć chociaż przez jeden dzień.

[...] nikt, nikt z nas nie jest gotów na śmierć, jeżeli nie ma go kto odprowadzić.

[...] chciałbym, żebyśmy pozostali przyjaciółmi. A przewlekłe wizyty szkodzą przyjaźni.

Dawniej bydło i kukurydza. Dziś psy i żonkile. Im bardziej wszystko się zmienia, tym bardziej trwa bez zmian. Historia się powtarza, chociaż w skromniejszej wersji. Może i historia czegoś się nauczyła.

Począwszy od pewnego wieku, wszystkie romanse są poważne. Tak samo jak zawały.

[...] przestał go dziwić bezmiar ignorancji studenów: to posthistoryczni, postalfabetyczni postchrześcijanie, całkiem jakby dopiero wczoraj wykluli się z jaj.

[...] poezja przemawia do człowieka albo od pierwszego wjerzenia, albo wcale. Błyskawiczne objawienie i równie błyskawiczna reakcja. Jak piorun. Jak zakochanie.

[...] mowa ludzka wywodzi się z pieśni, a pieśń - z potrzeby wypełnienia dźwiękiem tej nazbyt dużej i dość pustawej przestrzeni, jaką jest dusza człowieka.