Ostatnio dodane

[...] gdybym zechciał wyróżnić ludzi, którzy pozostawili głębokie ślady w mojej duszy, [...] wymieniłbym tylko trzy-cztery osoby: Homera, Bergsona, Nietzschego i Zorbę.

W moim życiu największymi dobroczyńcami okazały się podróże i sny.

Z tła wybijają się dwa obrazy. Pierwszy to wizerunek otoczonego oddziału kawalerii szarżującego na czołgi w desperackiej próbie ucieczki. Na drugim widać kilka połatanych plastrem opatrunkowym polskich samolotów, które wyruszają w ostatni lot tej kampanii.

Albowiem Polacy - bez własnej winy - dostali się w pułapkę nie tylko bezwzględnej przemocy Hitlera i Stalina, ale także sojuszu z Zachodem, który się okazał tak bardzo jednostronny.

Krewni nie mają nigdy dość taktu, aby umrzeć w stosownej chwili.

Umieram, jak żyłem - ponad stan.

Książki, które świat nazywa niemoralnymi, to są właśnie te, które światu wykazują jego własną hańbę.

Tragedią starości nie jest to, że człowiek się starzeje, lecz to, że pozostaje młodym.

Romantyczne uczucia żyją tym, że się powtarzają, a powtarzanie przekształca żądzę w sztukę. Przy tym każdorazowa miłość wydaje nam się zawsze jedyna. Rozmaitość przedmiotu wcale nie zmienia poczucia, że namiętność jest jedyna.

Każde ograniczenie jest fatalne. W miarę - to posiłek nieodzowny. Nadmiar - to uczta.

Życie jest jednym wielkim rozczarowaniem.

[...] nabierać męża, który nigdy nic nie widzi, wcale nie należy do przyjemności.