Ostatnio dodane

[...] niewiele osób opuściło budynek i jeszcze mniej weszło. Z tych, które weszły, dwie należały dod grupy tych, co wcześniej wyszli, a cztery weszły, nie wychodząc wcześniej, ale po chwili wyszły; jedna weszła i jeszcze nie wyszła. Spośród tych, które wyszły wcześniej, nie wchodząc, dwie wróciły, zaś reszta jeszcze nie.

Nigdy nie ukrywałem [...] mojej gwałtownej przeszłości. Sądziłem, że mam ją za sobą, ale prędzej czy później przeszłość wystawia nam fakturę.

[...] doświadczenie nauczyło mnie, by bardziej bać się pochlebstw niż gróźb [...].

[...] nic mnie tak nie cieszy, jak szansa na odnowienie dawnej przyjaźni [...].

Nieszczęśliwi ci, których marzenia stworzone są z papieru i atramentu, albowiem to ich spotka czyściec próżności i rozczarowań.

[...] poważnym błędem jest wiara w to, że można ziścić swoje marzenia, nie dając nic w zamian.

– Źle pan wygląda – zawyrokował.

– Niestrawność – odparłem.

– A co panu zaszkodziło?

– Życie.

Pisarz nigdy nie jest osobą godną zaufania.

Obszedłem cały dom, w którym czuć już było jej nieobecność, gasząc jedną po drugiej zapalone wieczorem świece.

Uśmiechnąłem się do siebie. Nawet najtragiczniejsze wiadomości przynoszą ulgę, kiedy okazują się tylko potwierdzeniem naszych najgorszych przeczuć.

Nie ufam tym, którzy są przekonani, że mają wielu przyjaciół. To znak, że nie znają ludzi.

Wiem, że żywi pan w sercu wielkie nadzieje i że żadna z nich się nie ziściła, i wiem, że właśnie to, choć nie zdaje sobie pan z tego sprawy, zabija pana po trochu każdego mijającego dnia.