Ostatnio dodane

Nie umiał pozbyć się wrażenia, że kawałek po kawałku podnosi swoje rozbite życie, obraca te kawałki w palcach i ponownie upuszcza - jak mechanik samochodowy, nie mający pojęcia, w jaki sposób ma poskładać samochód, który rozebrał.

Utrzymywanie pokoju to niekończące się rozczarowanie [...].

Mitologia to swego rodzaju terapia. To sposób, w jaki pojmujemy swoje miejsce na świecie. Tak naprawdę nie ma na nim syren i czarownic [...]. Jesteśmy tylko my.

Nigdy nie zapominaj, że wszystko ma swoje granice [...]. Im więcej będziesz dawać z siebie ludziom, tym więcej będą chcieli od ciebie brać.

Musisz zapomnieć, kogo szukasz, i skupić się na tym, czego szukasz. [...] Nikt nigdy nie odgadnie zamiarów psychopaty, nie ma mowy. Zapomnij o podejrzeniach, przeczuciach i złych znakach. Skoncentruj się na tym, co wiesz. Na faktach, dowodach, zeznaniach naocznych świadków.

Wróciła do domu. Paul wciąż leżał na kanapie w salonie, z głową odchyloną do tyłu, głośno chrapiąc. Patrzyła na niego przez chwilę i uświadomiła sobie, że już go nie kocha. Myśl ta, choć trochę bolesna, w gruncie rzeczy przyniosła jej ulgę.

Ludzie zawsze mieli tendencje do igrania z ogniem, do ryzykowania życia i zdrowia psychicznego, byleby tylko wskrzeszać swoje najgorsze koszmary. Przecież mogą pozwalać, żeby demony spały w spokoju. Oni jednak przywołują je, budzą, niczym niegrzeczne dzieci drażniące złego psa.

- Dlaczego pani nie rzuci?

Zapaliła papierosa i po chwili wydmuchnęła duży kłąb dymu.

- Rzucić? Na Boga, dlaczego miałabym próbować zrobić coś, o czym wiem, że mi się nigdy nie uda?

Coś, o czym nie wiesz, nigdy nie nawiedzi cię [...] w sennym koszmarze w środku nocy.

- Śnisz.

- I co z tego. Co złego w snach?

- Nic... kiedy śpisz.

„Wszystko zdarza się tylko raz. I nigdy nie wraca. Jeśli będziesz próbowała wskrzeszać przeszłe zdarzenia, ominiesz to, co ma się wydarzyć w następnej kolejności”.

Nie zawsze osiąga się cel przez onieśmielanie czy zastraszanie innych.