Zgubiła ją własna duma; to jedyny grzech bogów.
s. 88Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Mówić do kogoś, kto nie rozumie, to próbować otworzyć zamek źdźbłem trawy, to kroić chleb gałązką bazylii, wkręcać żarówkę w ptasie gniazdo, wkładać dyskietkę między dwa kamienie. Daremnie.
s. 50
Wszystkie cytaty z tej książki