Kot bez pazurów! Bezsilne, nieszczęsne stworzenie. Jak poeta, który przestat bujać w obłokach albo geniusz w k… — Motojirō Kajii

Kot bez pazurów! Bezsilne, nieszczęsne stworzenie. Jak poeta, który przestat bujać w obłokach albo geniusz w kleszczach demencjil

s. 55

Więcej z tej książki

  • Okazuje się, że jedna drobnostka wystarczy, by rozproszyć uporczywe przygnębienie - podejrzane, ale paradoksalnie prawdziwe. Któż zgłębi tajemnice duszy ludzkiej?

    Cytryna · s. 48

  • [...] pierwszy raz pojął, jaka moc tkwi w pojedynczej zapałce, która rozjaśnia ciemność nawet po tym, jak jej płomień zmieni się w popiół. Choć ogień całkiem zgasł, powidok prowadził go jeszcze krótką chwilę...

    Przeszłość · s. 41

  • Znasz to uczucie, gdy widzisz rzeczy nie z tego świata? Gdy do niego przywykniesz, zaczynasz dostrzegać, że świat rzeczywisty nijak do ciebie nie przystaje.

    wypowiada K. · Wniebowstąpienie K. albo utonięcie K. · s. 33

Wszystkie cytaty z tej książki

„Kot bez pazurów! Bezsilne, nieszczęsne stworzenie. Jak poeta…" — Motojirō Kajii · Zielone Cytaty