No cóż, ten, który kocha, powinien dzielić los tego, kogo kocha. — Michał Bułhakow
No cóż, ten, który kocha, powinien dzielić los tego, kogo kocha.
wypowiada Woland · Część druga: 32. Przebaczenie i wiekuista przystań · s. 441
Więcej z tej książki
Ogarnął mnie smutek przed daleką drogą. Prawda, messer, że taki smutek jest czymś naturalnym nawet wtedy, kiedy człowiek wie, że u kresu tej drogi czeka go szczęście?
wypowiada Małgorzata Nikołajewna · Część druga: 31. Na Worobiowych Górach · s. 435
Wszystko będzie, jak być powinno, tak już jest urządzony świat.
wypowiada Woland · Część druga: 32. Przebaczenie i wiekuista przystań · s. 441
Ach, zniewagi są najczęstszą nagrodą za dobrze wykonaną pracę!
wypowiada Azazello · Część druga: 30. Czas już! Czas! · s. 428