Jędrzej Giertych

Dobre stosunki z Rosją chroniły Polskę przed zaborczością Prus, zerwanie z Rosją postawiłoby Polskę sam na sam z potęgą pruską, a na to, nie mając jeszcze silnej armii, nie można było sobie pozwolić.

Cała Polska została w drugiej połowie XVIII wieku zasypana lożami masońskimi, istniejącymi niemal jawnie. Wszystkie niemal wybitniejsze osobistości ówczesnego ruchu odrodzeńczego były członkami masonerii.

Gdyby w końcu roku 1918 wybuchło na Górnym Śląsku polskie powstanie – losy Górnego Śląska byłyby podobne do losów Poznańskiego; mniej więcej cały Górny Śląsk znalazłby się w granicach Polski. Niestety, powstanie to wybuchnąć nie mogło; dla jego powodzenia konieczne było poparcie z Kongresówki, a poparcia tego wówczas brakło.

Lektura „Przeglądu Wszechpolskiego” jest i dzisiaj jeszcze dla myślącego politycznie Polaka pouczającym źródłem wiedzy politycznej, a zarazem wspaniałym i krzepiącym obrazem narodzin nowej polityki polskiej w wielkim stylu, po raz pierwszy od czasów Jana Sobieskiego opartej na szerokim planie politycznym i na trzeźwej logice i konsekwencji działania.

Jest rzeczą znaną, że żydzi stanowią element wyjątkowo niepodatny do asymilacji. Pominąwszy całą przyrodniczo-rasową doktrynę obozu hitlerowskiego, z którą zgodzić się niepodobna, trzeba hitlerowcom przyznać, że słuszny jest ich pogląd, iż nawet w ludziach, w których żyłach krew żydowska uległa rozcieńczeniu wskutek kilkakrotnych małżeństw ich przodków z nieżydami, cechy żydowskie nie ulegają zatraceniu.

Dokonanie przewrotu bolszewickiego, jak to dzisiaj jest bez wszelkiej wątpliwości udowodnione, zostało sfinansowane przez grupę wielkich żydowskich bankierów z Nowego Yorku i zachodniej Europy, najczystszej krwi „burżujów”.

Dopiero w wieku szesnastym – pod wpływem skrajnej tolerancji wobec żydów, szerzonej w Polsce przez tajne związki włoskiego pochodzenia w epoce jagiellońskiej – kwestia żydowska zaczyna wyrastać w Polsce do rozmiarów kwestii o większym znaczeniu.

Jedną z cech rządów sanacji jest system wszechstronnych szykan i represji, zwróconych przeciwko obozowi narodowemu. Można by powiedzieć, że główną racją istnienia sanacji i istotną treścią tzw. „ideologii państwowej” jest walka z „endecją”.

I masońska nauka, masońska publicystyka, masońska propaganda, masońska dydaktyka i pedagogia, masoński wpływ w ideologii organizacji politycznych sprzysięgły się, by nam na sprawę Sejmu Czteroletniego – nazwanego, jakby na ironię, Sejmem Wielkim – narzucić pogląd fałszywy.

Całą w ogóle katastrofę Polski w epoce „potopu” niektórzy ze współczesnych przypisywali m.in. roli żydów w Polsce.

Końcowym wynikiem planów federacyjnych byłaby więc ostateczna i nieodwołalna utrata ziem kresowych (nie wyłączając Małopolski wschodniej) oraz przysporzenie Niemcom nowych sojuszników na wschodzie. A wynikiem bliższym i natychmiastowym – byłoby wplątanie się Polski w wojnę z Rosją, bo aby stworzyć Ukrainę, trzeba było dla tej Ukrainy zdobyć Kijów, będący w posiadaniu Rosji, która była gotowa go bronić.

A więc stronnictwo patriotyczne było o „własnym interesie” Polski i o stanie Europy oświecane przez – posła pruskiego. Można sobie łatwo wyobrazić, jakie to było „oświecenie”!