Isabel Allende

Cierpienie powodowało, że stawała się twarda jak kryształ

Prędzej czy później każdemu przyjdzie odpowiadać za swoje czyny.

Pewność kobiety świadomej swej urody nadawała śmiałego rytmu jej krokom.

Starał się zawsze działać rozważnie, świadomy że uleganie emocjom może kosztować życie.

Słów raz wypowiedzianych nie da się cofnąć.

Lata studiów i doktorat za granicą nie mają najmniejszego znaczenia w tym nowym społeczeństwie.

Jeżeli Bóg jest miłością, to ten ogrom ludzkiego cierpienia zakrawa na kpiny.

Przywykł bowiem do bezwzględnego szacunku dla pieniądza i władzy, a ona musiała posiadać jedno, i drugie, skoro ważyła się z takim tupetem zadawać mu pytania i traktować go jak służącego.

Bogaci nie mieli kłopotów egzystencjalnych, a wszyscy inni, choć rozpaczliwie potrzebowali pomocy, nie mogli sobie pozwolić na luksus terapii psychologicznej. Zaciskali zęby i znosili swój los w milczeniu.

Beatriz żyła poza światem rzeczywistym, nie było już tu dla niej miejsca. Jej kruche poczucie bezpieczeństwa mogło się w każdej chwili zawalić, zdmuchnięte wściekłym wichrem nowych czasów.

Nieszczęście nosi się we krwi.

Militaryzm jako taki zbyt wiele już zła wyrządził ludzkości. Należy go całkowicie wyeliminować.