Henryk Sienkiewicz

Bóg stworzył nieprzyjaciół, aby mężowie wojenni łup z kogo brać mieli.

Bogatym zawsze lepiej na świecie.

Szlachcic i żołnierz na to się rodzi, by nie dziś, to jutro gardło dać…

Jam też nie z soli wyrósł, ani z roli, jeno z tego, co mnie boli; (…) a boleli mnie Kozacy, którzy mi tę oto gębę przestrzelili, a teraz boli mnie Szwed.

Gdzie ojca nie ma, tam, pismo mówi, wuja słuchać będziesz.

Wojna nie matka: ze śmiercią jeno ludzi swata.

– Potomne wieki oddadzą nam sprawiedliwość – rzekł Radziejowski.

– Amen! – dokończył wojewoda poznański.

Wtem spostrzegł, że oczy mnóstwa szlachty patrzą i przypatrują się czemuś wyżej, ponad jego głową.

Obrócił się i ujrzał swego błazna, który wspinając się na palce i trzymając jedną ręką za odrzwia, pisał węglem na ścianie radnego domu, tuż nade drzwiami:

„Mane – Tekel – Fares”.

Na świecie niebo pokryło się chmurami i zbierało się na burzę.

Nie kodż do lasu, czypać bzu,

I nie wierz kłopcu, jako psu!

Bo każdy kłopiec ma w sobie jad,

Kiedy cię kocha, powiedz mu: „at!”

Kupą tu waszmościowie, kupą!

Wielkiej fantazji kawaler, choć gorączka okrutny.

Głupich nigdzie na świecie nie brak, a szczególnie w tym kraju!

Każdy wiatrak myśli, że grunt skrzydłami machać, a wiesz Michałku czemu? Bo ma plewy pod dachem, alias w głowie. Sztuka wojenna także na fortelach polega.