Wiem, że wiara, choć w mrokach błądzi, przyćmiewa kaganki rozumu. — Günter Grass

Ostentacyjna bezbronność, jak pacyfizm i podobne dziecinady, tylko prowokuje agresora.

Zawsze szukałem celów poza horyzontem.

Nigdy go nie spotkaliśmy w lasach. Zawsze tylko siebie. Dlatego zbieraliśmy czerwone muchomory. One są szczególne. Tworzą obrazy. Przywracają czas. Trzeba je pokroić w plasterki ze skórką i nóżką, ususzyć, utłuc na proszek, który dodaje się do zupek, ciasta, galarety. Albo niczego nie tłucze się na proszek, przechowuje się łykowate kawałki wielkości paznokcia, co jakiś czas rano albo pod wieczór bierze się kawałek i żuje muchomora, aż pojawią się obrazy, aż czas się przywróci, aż my znów dziećmi będąc pójdziemy z Zofią głęboko w las na grzyby i będziemy mieli ideę.