Szaleństwo tak żyć bez uśmiechu I dwa powtarzać wyrazy Zwrócone do was, umarli, Do was, których udziałem… — Czesław Miłosz

Drga, błyszczy w słońcu i barwy przybiera –

Z bólem na zawsze ta ziemia złączona

I tylko smutek jej bramy otwiera.

Co czynisz na gruzach katedry

Świętego Jana, poeto,

W ten ciepły, wiosenny dzień?

Ledwo usypiasz, już przy tobie staje

Elf mały, z baśni zimowej norweskiej,

A wtedy miga niby baj po ścianie

Płomyk niebieski.