(...) niesamowite, ile uczuć może wzbudzić głos, za którym tak bardzo się tęskniło. — Colleen Hoover

– (...) To po prostu bardzo ważny krok. Kiedy już go zrobię, nie będę się mogła wycofać.

– A może wcale nie będziesz tego chciała? Może zrobisz po nim następny krok, a potem znów następny, aż w końcu zaczniesz biec?

Szukałem cię przez całe swoje pieprzone życie.

– Obiecaj mi, że za każdym razem, kiedy znów zrobi ci się smutno z jego powodu, pomyślisz o niebie, dobrze?

Ponownie kiwam głową, choć nie wiem, czemu chce, żebym mu to obiecała.

– Dlaczego? – pytam.

– Dlatego, że... – Odwraca się z powrotem do gwiazd. – Dlatego, że niebo jest zawsze piękne. Nawet wtedy, gdy jest ciemno, deszczowo czy pochmurno. To moja ulubiona rzecz na całym świecie, bo wiem, że nawet jeśli kiedyś się zgubię, będę samotny albo przerażony, ono i tak zawsze będzie nade mną. I będzie piękne. Odtąd za każdym razem, gdy tata sprawi ci przykrość, możesz zamiast o nim myśleć o niebie.