Charles Willeford

– A więc pani jest dziwką?

– Myślałam, że pan wie. Chyba mnie pan nie aresztuje, co?

– Nie, to nie moja działka. Ja robię w zabójstwach.

Po lewej stronie, dalej na południe, Hoke dostrzegł światła Virginia Key i Key Biscayne.

„Jaka jest różnica między syfilisem i rzeżączką a deweloperami na Key Biscayne?.”

„Syfilisu i rzeżączki można się pozbyć”.

Cholernie dziwnie się czuję, jeżdżąc i chodząc bez broni po Miami.

– Nie udałoby ci się długo ukrywać ciąży. Prędzej czy później ojciec by się zorientował, chyba że zrobiłabyś skrobankę. A na to masz jeszcze sporo czasu.

– Nie zrobię skrobanki. Dziecko w łonie ma już duszę.

– Co to jest bang-bang? – spytała Ellita.

– Wódka, którą osadzeni pędzą pod barakami. Wynoszą z kuchni obierki po kartoflach, syrop po ananasach w puszce, rodzynki ze stołówki, potem dodają trochę drożdży i warzą to wszystko w jakimś naczyniu. Dochodzi do fermentacji, mocne to jak cholera, ale ja bym tego nie wypił nawet za milion dolarów. Można oślepnąć od takiego gówna. Oj, przepraszam, Ellita.

Tak czy owak, oto haiku po naszemu.

Napisał na tablicy:

Słońce Miami

W górze nad rozlewiskiem.

Steki z bułkami.

Jej ciąża w ogóle nie przeszkadza nam w pracy. Nie ma żadnych niebezpiecznych sytuacji, a jak będzie się zanosiło na coś takiego, zostawimy ją na komendzie. Albo coś.