Pragnął myśli, uskrzydlonej i rzeczowej, która dążąc naprzód, torowałaby prawdziwie wyraźną drogę i coś… — Borys Pasternak
Pragnął myśli, uskrzydlonej i rzeczowej, która dążąc naprzód, torowałaby prawdziwie wyraźną drogę i coś zmieniała na lepsze, i która byłaby dostrzegalna nawet dla dziecka czy nieuka jako światło błyskawicy czy odgłos przetaczającego się gromu.
wypowiada Narrator · Księga pierwsza, Część pierwsza, Pośpieszny o piątej, 4 · s. 12
Więcej z tej książki
Człowiek w innych ludziach to właśnie jest dusza ludzka.
wypowiada Jurij Andriejewicz · Księga pierwsza, Część trzecia, Choinka u Swientickich, 3 · s. 77
Świadomie chcieć zasnąć to pewna bezsenność, świadome usiłowanie wczucia się w pracę własnego systemu trawienia - to jego nieunikniony roztrój. Świadomość to trucizna, to środek toksyczny dla osobnika, który stosuje go na samym sobie.
wypowiada Jurij Andriejewicz · Księga pierwsza, Część trzecia, Choinka u Swientickich, 3 · s. 76
[...] sztuka nie może być czyimś powołaniem tak samo, jak nie może być zawodem wrodzona wesołość czy skonność do melancholii.
wypowiada Narrator · Księga pierwsza, Część trzecia, Choinka u Swientickich, 2 · s. 73