[...] miłe mi światło, jakie daje z siebie człowiek. Nie trzeba mi opasłej świecy. Tylko płomieniem mierzy się jej wartość.
s. 89
Nienawidzę tego, co łatwe. Nie można być człowiekiem, jeśli nie stawia się oporu.
XXIX · s. 126
[...] Bóg nie udziela amnestii i nic ci nie oszczędzi trudu stawania się.
XXIX · s. 124
Życie rodzi się [...] z niesprawiedliwości, jaką jest dokonany wybór.
XXVIII · s. 121
Wszystkie cytaty z tej książki