Planetary

Zadziwiające… Mówisz bez przerwy, ale nie usłyszałem ani jednej rzeczy, którą bym zrozumiał. Jak to ci się do cholery udaje?

Holmes: Jakie znasz języki?

Snow: Angielski.

Holmes: To kwestia punktu widzenia.

Zapytałbym, czy było to konieczne, ale przyznam, że sam miałem ochotę to zrobić, przez ostatnie dwadzieścia lat.

Nigdy nie możesz do końca pozbyć się tradycjonalistów.

Lata osiemdziesiąte dawno się skończyły, czas być kimś innym

Drummer: Nie dziwne, że większość życia spędziłeś w samotności, stary.

Elijah: Tylko w ten sposób miałem gwarancję owocnych rozmów.

Chcesz poznać sekret świata? Oto on: Ocal go, a odpłaci ci każdą sekundą każdego dnia.

Po śmierci nie ma już nic. Nie ma grzechu, nie ma piekła dla sukinsynów, ani kary dla zabójców i gwałcicieli. Dlatego właśnie wróciłem. Trzeba szybko wyrwać te chwasty z naszego świata. Mamy tylko tę chwilę, nikt nie może nam jej zabrać. I nikt nie rozumie tego lepiej, niż zdradzony glina zastrzelony w Hongkongu

Świat nie jest czarno-biały, włączony albo wyłączony. Świat składa się z sytuacji, które stoją gdzieś pomiędzy pozycją „włączony” i „wyłączony”. Odcienie szarości. Wydaje mi się, że tak właśnie wygląda wszechświat. Jednocześnie przyjmuje wszystkie możliwe pozycje.

Dostać pracę, albo do końca życia pic kawę doprawioną psimi szczynami. Trudna decyzja.

Brass:Powinieneś być z nami w latach trzydziestych, panie Snow. Nie potrafię ci nawet powiedzieć co przegapiłeś. Chwałę.

Snow: Byłem zajęty.

Elijah: Dziwny świat.

Jakita: I niech taki zostanie.