Muzyka z podwiniętymi rękawami i rozpiętym górnym guzikiem, która unosiła kapelusz i zmuszała do słuchania. — Terry Pratchett

– Nie jest ważne, jak skończysz – oświadczył Buddy. – Ważne, jak tam dotrzesz.

(...) Bogowie mieli życie zbudowane z wiary ich wyznawców.

Była to smutna muzyka – ale powiewała tym smutkiem niby sztandarem bojowym. Mówiła, że wszechświat zrobił wszystko co mógł, ale my ciągle żyjemy.