Może nawet muzyka potrafi być żywa, jeśli tylko jest odpowiednio stara. Życie to przyzwyczajenie.(...) I… — Terry Pratchett

– Nie jest ważne, jak skończysz – oświadczył Buddy. – Ważne, jak tam dotrzesz.

(...) Bogowie mieli życie zbudowane z wiary ich wyznawców.

Była to smutna muzyka – ale powiewała tym smutkiem niby sztandarem bojowym. Mówiła, że wszechświat zrobił wszystko co mógł, ale my ciągle żyjemy.