Teri Hatcher

Dla Emerson, której narodziny stały się niewyczerpanym źródłem mojego rozwoju osobistego przez ostanie siedem lat.

Dziękuję, że nadałaś mojemu życiu sens.

Postaram się nie zjadać aż tylu spalonych tostów co moja mama – a Ty może w ogóle bez nich się obejdziesz.

Oraz dla mojej matki, bo robiła, co mogła, a przy okazji zapewniła mi materiał na tę książkę.

Skończyłam właśnie czterdziestkę, byłam rozwódką i samotnie wychowywałam córkę. Wcale nie chciałam tak po prostu popłynąć na fali sukcesu.

Kiedy pojawił się film Gotowe na wszystko, byłam tylko jedną z wielu starzejących się aktorek w Hollywood. Nie czyniłam z tego żadnego sekretu. Nie spodziewałam się, że kiedykolwiek dostanę drugą szansę (…)

– Jak pan sądzi, czy można by dodać do tego kawioru siekaną cebulkę, jajko i kaparki?

Doskonale wiem, że nie wywodzę się z wyższych sfer, i nigdy nie miałam co do tego złudzeń, ale dopiero w tamtym momencie uświadomiłam sobie, jakim jestem zerem, ponieważ kelner tylko popatrzył na mnie wzrokiem bez wyrazu. A potem, gdy wcisnął butelkę szampana do wiaderka z lodem, odwrócił się przez ramię i rzekł:

– To pani kawior. Może pani z nim robić, co zechce.

Mój Gielgud miał rację. Wszystkie wyrafinowane zasady całego świata i reguły elegancji oraz dobrego wychowania są stworzone dla nas i możemy je przemyśleć, a następnie przyjąć lub odrzucić.

Jedyna trudność polega na tym, żeby odważyć się się zatańczyć przy ludziach. Gdy pierwszy raz wyszliśmy na parkiet, nie czułam się swobodnie. Tymczasem otwartość w tańcu wyzwala tak wiele uczuć – pasję, radość, zmysłowość – a przy tym jest najlepszą formą zabawy w czystej postaci.