Olimpijczykom judo jawi się dziś w wizji ogromnego kolosa. Kilkadziesiąt milionów zarejestrowanych… — Stanisław Tokarski

Teatralność klimatu aikido wzmaga sama mechanika ruchu. Każdy dobry aikidoka praktykujący samotnie lub z partnerem daną formę jest więc z natury sztuki tancerzem, mimem i aktorem wrażliwym szczególnie na mowę gestu.

Walka sumo przypomina zmagania olbrzymów, którzy kiedyś ponoć zamieszkiwali i tworzyli Wyspy Japońskie, stanowi żywe i pełne dramatycznego napięcia wspomnienie epoki Izanami i Izanagiego, gdy łzy bogów tworzyły jeziora, a miłość rodziła płonące wulkany.

Sztuka kendo jest niezwykle widowiskowa, jako teatr sam w sobie w najwyższym stopniu nadaje się do propagowania. Jest jednocześnie teatrem misteryjnym; każdy z praktykujących silnie przeżywa poznawane stopniowo sekrety.