Ostatnio dodane

Miłości trzeba się razem ze słowami uczyć. A może wcześniej od słów? A z pewnością wcześniej od czytania, pisania.

[...] kto nie doznaje w sobie śmierci, ten i nie doznaje życia [...].

[...] człowiek człowiekowi powinien być jak konfesjonał [...].

Wobec płaczu każde słowo jest nieme, żeby nie powiedzieć, upadłe.

Groby to najmądrzejsza księga.

Nie powinno się tyle pamiętać. Człowiek nie beczka. Nie wszystko się w nim zmieści.

[...] los to wyznaczona ci z mocy grobów przestrzeń.

W końcu wszystkie uczucia i wszystkie myśli prowadzą do złudzeń.

[...] trwałość pamięci jest miarą rozpaczy, a rozpacz to przecież nic innego, jak dumny i cierpliwy związek człowieka z samym sobą.

Pozostało piękno, jeszcze tylko w pięknie możliwe jest istnienie. Choćby to piękno miało być rozpaczą.

Nie Bóg, lecz piekło jest tajemnicą naszego losu.

[...] historia składa się z łez, krwi i głupich nadziei.