Monika Rakusa

Mężczyźni opuszczają dziecięcość i w sposób naturalny przechodzą ze strony biernej na czynną. A z kobietami jest inaczej. Jak gdyby kobiecość była przedziwnym tworem, stanem pośrednim między dziecięcością a męskością. Między stroną bierną a czynną. Kobiety biorą na siebie cały mozół strony czynnej. Zwykle bardziej i zawsze dużo wcześniej. A mimo to dalej tkwią w przestrzeni cudzych poczynań. I wszystko, co można dla nich zrobić, to oplakatować hasłami ze społecznych kampanii – mężczyzno, nie rań mnie, nie pij, nie bij, nie molestuj, nie wykorzystuj moich uczuć. Szanuj.

Anna przekonuje się ostatecznie, że wszędzie tam, gdzie ona okazuje się wklęsła, inni natychmiast się uwypuklają.

Gdy nie spełniają się marzenia, świat wydaje się beznadziejny, gdy marzenia się spełnią, beznadziejny okazuje się człowiek.