Wodziliśmy oczami dokoła, potem spojrzeliśmy na siebie. – Do nieba został wzięty? – zapytałem. – Ale pasztetu… — Jerome K. Jerome
Wodziliśmy oczami dokoła, potem spojrzeliśmy na siebie.
– Do nieba został wzięty? – zapytałem.
– Ale pasztetu chyba nie zabrali? – odparł Jerzy.
Obiekcja ta miała swój ciężar gatunkowy, odrzuciliśmy więc hipotezę wniebowzięcia.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Mało rzeczy na tym świecie dorównuje swojemu obrazowi w sztuce.
Każdy ma to, na czym mu najmniej zależy, a los daje jednemu to, czego drugi pragnie najgoręcej.
Nie potrafię siedzieć spokojnie i patrzeć, jak ktoś tyra za dwóch. Muszę wtedy wstać i pilnować roboty, krążyć wokół tytana pracy z rękami w kieszeniach i udzielać mu wskazówek. Taką już mam czynną naturę.
