James Clavell

Król lubił być schludny i porządnie ubrany tam, gdzie nikt inny nie był schludny, ani porządnie ubrany, i sprawiało mu przyjemność, że włożył czystą koszulę, długie zaprasowane w kant spodnie, czyste skarpetki, świeżo wypastowane buty i nieskazitelnie utrzymany kapelusz.

Im dłużej planuje się jakąś transakcję, tym lepiej się ona udaje. Nie ma wpadek, a i zysk jest większy.

Jak nie można kogoś pobić, to trzeba się podporządkować.

– A co to znowu za mowa? – spytał Max.

– O rany, to łacina. Każdy głupi wie – warknął Tex.

– Ty znasz łacinę, Tex? – spytał Max wybałuszając oczy.

– Coś ty, ale te idiotyczne nazwy zawsze są po łacinie...

Jak trzeba, to się robi. Tak jest po amerykańsku.

A rządził Adam, bo był Królem. Aż do dnia, kiedy wola, żeby być Królem, opuściła go. Wówczas padł, służąc za pokarm silniejszemu. Bo Królem jest zawsze najsilniejszy, nie tylko dzięki samej sile, ale dzięki sile, sprytowi i szczęściu, Królem wśród szczurów.

Jeśli się mówi, że coś jest niezłe, to znaczy, że jest wyśmienite. W ten sposób można powiedzieć komuś komplement tak, żeby nie czuł się skrępowany.

Mężczyzna przegrywający przez własną głupotę nie ma prawa nazywać siebie mężczyzną.

Człowiek zawsze stoi na rozstaju dróg. I jeżeli naprawdę jest człowiekiem, to w grę wchodzi nie tylko jego własne, ale także cudze życie.

Kiedy ma się wroga, mądrze jest znać jego zwyczaje.

Ludzie ci byli przestępcami. Popełnili ciężką zbrodnię. Przegrali wojnę. I mimo przegranej żyli.