[...] wypowiedziała słowa modlitwy. Same słowa nie miały żadnego znaczenia. Znaczenie było jej obojętne… — Haruki Murakami

Pisząc powieści, za pomocą słów zamieniam otaczający krajobraz na inny, bardziej dla mnie naturalny. Innymi słowy przebudowuję go. W ten sposób upewniam się, że ten człowiek - ja - niewątpliwie w tym świecie istnieje.

[...] książka musi mieć coś, czego ja nie potrafię do końca zrozumieć. [...] To, co potrafię zrozumieć, ani trochę mnie nie interesuje.

Z pisaniem jest tak, że albo ma się wrodzony talent, albo człowiek desperacko się stara i w końcu się nauczy. Nie ma innej możliwości.