Nie potrafił zapomnieć o śmierci żon i dziecka – nie chciał zapomnieć, a właściwie nie nauczył się jeszcze… — Grzegorz Drukarczyk

– Bądź pewien, że kiedyś wreszcie cię zabije – wyszeptała ze złością.

– Ależ słodka – roześmiałem się – Ty mnie zabijasz co noc. Wielkim nożem, na który napierasz całym ciałem. Co noc mordujesz z zimną krwią, a ja co rano budzę się żywy, by znowu wieczorem umrzeć...

– Będziesz przekazywał prawdy moje – głos pierwszy.

– Ale ja nie jestem Mojżeszem – głos drugi.

– A kto ci powiedział, durniu, że ja jestem Bogiem? – głos pierwszy.