Erskine Caldwell

Gdzieś nam zrobiono paskudny kawał. Pan Bóg powsadzał nas w ciała zwierząt, a kazał postępować jak ludziom. Tu był początek całej biedy. Gdyby nas stworzył takimi, jakimi jesteśmy, ale nie nazwał ludźmi, nawet ostatni z nas wiedziałby jak żyć.

Widać dobre i złe rzeczy zawsze muszą chodzić ręka w rękę. Nigdy nie można mieć jednych bez drugich.

Nie pozwól staremu draniowi, żeby siedział tu jak Chrystus na pniaku i rżnął cię do ostatniego centa.

Oszczędź łez, byś mogła posłużyć się nimi wobec mężczyzny. Kobieta jest zanadto przyzwyczajona do łez, by miała dla nich szacunek.

Miłość bliźniego jest rzeczą godną zalecenia każdemu, kto może sobie na to pozwolić, ale nie ma nic wspólnego z praktyką adwokacką. To samo można powiedzieć o więzach rodzinnych.

Wiem, co to znaczy, jak mężczyzna gdzieś się szwenda po nocy, choć nie ma nigdzie nic do szukania. To jest tak, jakby się w ogóle nie miało mężczyzny, a nawet znacznie gorzej, bo się ma, a faktycznie nie ma.

Czasem myślę sobie, że byłoby lepiej, gdyby czarny człowiek w ogóle nie przyszedł na świat. Bo przez całe życie wszystko mu się wali na głowę. – Co ty wygadujesz, wuju? Pomyśl, ile jest roboty na świecie, którą biali musieliby wziąć na swe barki, gdyby nie było czarnuchów.