Emilie Richards

High Ridge (...) było piekłem, po prostu i zwyczajnie piekłem, w którym skazani próbowali przechytrzyć lub udobruchać diabła albo umierali w da­remnym trudzie.

A Sara MacDonald (...) powiadała (...), że ich matka po urodzeniu Wendy w takim pośpiechu wracała ze szpitala do domu, że przez pomyłkę zabrała cudze dziecko.

Dwudziestoletnia Sara nie marnowała nigdy czasu, słów ani uczuć. Rzeczowa i rozsądna jak komputer, była chodzącym rejestrem faktów.

A wtedy, tylko z pomocą światła księżyca, mogli się udać na poszukiwanie swojej drogi do wolności.

Wendy to piękny motyl wśród roju pszczół.