Tuż za rogiem jest bar. Wypijmy, nim zacznie się wojna. — Dennis Lehane

Gdy się kogoś kocha, trudno zamknąć drzwi optymistycznym nadziejom.

Przejdzie. Wszystko przechodzi. Prędzej czy później.

Na tym właśnie polega syndrom ofiary: człowiek zaczyna się spodziewać, że będzie go to spotykać na każdym kroku. Nagle wszystko wygląda podejrzanie i jasne strony życia, które się dostrzegało jeszcze dzień wcześniej, nikną w cieniu. A cienie są wszędzie. Trzeba żyć ze świadomością własnej kruchości, a to cholernie nieprzyjemne.