Mając do zagospodarowania jedno życie, trzeba być ostatnim idiotą, by stronić od codziennych radości. — Dawid Kornaga

W życiu człowiek wciąż potyka się o wystające konary z niby równej murawy. Bez porządnych butów ze stóp zostaną żałosne strzępy.

Życie często podaje rękę klęczącym czy leżącym, ale tylko po to, żeby się na tyle wyprostowali, by mogło znowu kopnąć ich porządnie w dupę.