Gdym wargami wygarniał z podanej mi dłoni Owoce, przepojone wonią twego ciała. — Bolesław Leśmian

A ty mi odpowiadasz, żem marny i lichy, podobny do tysiąca obrzydłych ci ludzi.

Nie nacicha ta miłość, co nie zna rozłąki!

Usta moje i piersi spragnione są Łąki!

Tam mój obłęd i ostoja,

Gdzie ty szumisz, Łąko moja!

W szyciu nic nie ma, oprócz szycia,

Więc szyjmy, póki starczy siły!

W życiu nic nie ma, oprócz życia,

Więc żyjmy aż po kres mogiły!