# Orlando - Autor: [Virginia Woolf](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf.md) - Liczba cytatów: 34 - Strona książki: https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando ## Cytaty > Czyż istnieje bowiem coś bardziej przerażającego, niż zdać sobie sprawę, że mamy chwilę teraźniejszą? To że potrafimy w ogóle przeżyć ten wstrząs, zawdzięczamy wyłącznie temu, iż z jednej strony chroni nas przeszłość, a z drugiej przyszłość. s. 217 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/czyz-istnieje-bowiem.md) > [...] odniosła wrażenie [...] że dali jej odczuć, a było to odczucie arcyniemiłe, iż nigdy, przenigdy nie należy mówić, co się myśli. s. 207 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/odniosla-wrazenie-ze-dali.md) > Tylko człowiek posiada dar mowy. Człowiek stał się niezbędny. s. 198 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/tylko-czlowiek-posiada.md) > Gdybym umarła, byłoby to dla świata obojętne! s. 197 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/gdybym-umarla-byloby.md) > [...] trzeba pamiętać, że kiedy mieszają się w naszych oczach takie kolory jak żółty i niebieski, ich pigment może osiąść na naszych myślach [...]. s. 189 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/trzeba-pamietac-ze-kiedy.md) > [...] najbardziej poetyckie jest właśnie to, co nie może być spisane. s. 184 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/najbardziej-poetyckie-jest.md) > Ach! [...] Przez wiele stuleci szukałam szczęścia, i nie znalazłam go, szukałam sławy, i ominęła mnie, szukałam miłości, i jej nie zaznałam. Życie i jego sąsiadka, śmierć, są lepsze. Znałam wielu mężczyzn i wiele kobiet [...] lecz nikogo nie rozumiałam. s. 181 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/ach-przez-wiele.md) > Wydaje się bowiem [...] że piszemy nie palcami, lecz całą swą osobą. Nerw, który zawiaduje piórem, okręca się wokół każdego włókna naszej istoty, przewleka przez serce, przenika wątrobę. s. 177 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/wydaje-sie-bowiem.md) > [...] iluzje są najcenniejszymi i najniezbędniejszymi ze wszystkich rzeczy, a osoby, które je stwarzają, należą do największych dobroczyńców świata [...]. s. 145 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/iluzje-sa-najcenniejszymi.md) > Często zatem, gdzie umysł jest największy, tam serce, zmysły, wielkoduszność, miłość, wyrozumienie, życzliwość i cała reszta ledwie mają czym oddychać. s. 155 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/czesto-zatem-gdzie.md) > Geniusz przypomina [...] w swym działaniu latarnię morską, która posyła jeden promień, po czym na czas jakiś gaśnie, tyle że geniusz objawia się bardziej kapryśnie i może raz po raz zabłysnąć sześcioma czy siedmioma promieniami [...], a potem zapaść w ciemność na cały rok bądź na zawsze. Kierować się zatem jego promieniami jest niemożebne, a kiedy najdzie ich mrok, ludzie obdarzeni geniuszem w niczym nie różnią się od innych. s. 150 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/geniusz-przypomina-w-swym.md) > Światło prawdy spada na nas z bezlitosną szczerością, w świetle prawdy obojgu nam diabelsko nie do twarzy. s. 150 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/swiatlo-prawdy-spada.md) > Iluzje są tym dla duszy, czym atmosfera dla planety. s. 147 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/iluzje-sa-tym.md) > Poeta to Atlantyk i lew w jednym. Gdy ten pierwszy nas pochłania, drugi nas pożera. Jeśli ujdziemy kłom, nie ujdziemy falom. Człowiek, który potrafi druzgotać iluzje, jest zarazem bestią i powodzią. s. 147 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/poeta-to-atlantyk.md) > [...] skoro [...] iluzje słyną z tego, że pryskają w zderzeniu z rzeczywistością, tam gdzie rządzi iluzja, nie może zaistnieć prawdziwe szczęście, prawdziwy dowcip, prawdziwa mądrość [...]. s. 145 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/skoro-iluzje-slyna.md) > Mężczyzna patrzy światu prosto w twarz, jakby świat ten został stworzony ku jego potrzebom i urobiony ku jego upodobaniom. Kobieta zerka na świat z ukosa, pytająco, a nawet podejrzliwie. Gdyby nosili te same stroje, możliwe że i spojrzenie na świat mieliby to samo. s. 136 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/mezczyzna-patrzy-swiatu.md) > Wiele [...] świadczy o słuszności poglądu, że to stroje noszą nas, a nie odwrotnie - choć każemy im przybrać kształt ramienia czy piersi, one kształtują nasze serca, nasze mózgi, nasze języki wedle swego upodobania. s. 136 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/wiele-swiadczy-o-slusznosci.md) > Staję się dorosła [...]. Tracę złudzenia, być może, by zyskać inne. s. 127 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/staje-sie-dorosla.md) > Trudno wszakże o bezczelniejszą, choć zarazem powszechniejszą supozycję, aniżeli ta, iż nie ma innych bogów prócz jednego i nie ma innych religii prócz naszej. s. 125 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/trudno-wszakze-o-bezczelniejsza.md) > [...] nieme stworzenia, jak dobrze wiadomo, są znacznie lepszymi sędziami tożsamości i charakteru niźli my sami. s. 123 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/nieme-stworzenia-jak.md) > Serce człowieka nie zna silniejszej namiętności niż żądza nakłonienia innych do własnych przekonań. s. 108 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/serce-czlowieka-nie.md) > [...] w trakcie tworzenia wiersz zmierza ku unicestwieniu. s. 82 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/w-trakcie-tworzenia.md) > Lepiej być nieznanym i pozostawić po sobie kamienny łuk, piwniczkę, mur, na którym dojrzewają brzoskwinie, aniżeli spłonąć jak meteor, nie pozostawiając ani pyłka. s. 77 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/lepiej-byc-nieznanym.md) > Człowieka zapomnianego mrok miłosiernie pogrąża w swych odmętach. Nikt nie wie, dokąd człowiek ten zmierza lub skąd przybywa. Może poszukiwać prawdy i ją wypowiedzieć, tylko on jest wolny, tylko on jest prawdomówny, tylko on jest ze sobą w zgodzie. s. 76 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/czlowieka-zapomnianego-mrok.md) > [...] podczas gdy sława ogranicza oraz stawia przeszkody, zapomnienie spowija człowieka jak mgła. Zapomnienie jest mroczne, szczodre i swobodne, zapomnienie pozwala umysłowi bez przeszkód podążać swą drogą. s. 76 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/podczas-gdy-slawa.md) > Pamięć jest szwaczką, i to kapryśną. Pamięć śmiga igłą w górę i w dół, w lewo i w prawo, to rzadszym, to gęściejszym ściegiem. Nie wiemy, które wspomnienie czeka następne w kolejce, które stoi za nim. s. 57 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/pamiec-jest-szwaczka.md) > Natura [...] spłatała nam tyle płochych figli, urabiając nas nierównomiernie z gliny i brylantów, z tęczy i granitu [...]. s. 56 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/natura-splatala-nam.md) > Siedział zatem [...] w samotności i czytał - człowiek nagi. s. 54 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/siedzial-zatem-w-samotnosci.md) > Czy tak jesteśmy stworzeni, iż śmierć musimy przyjmować w codziennych małych dawkach, gdyż w przeciwnym razie życie stałoby się nieznośne? s. 49 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/czy-tak-jestesmy.md) > [...] skąd można być pewnym, że wściekłość nie maluje takich obrazów, których człowiek najbardziej obawia się ujrzeć [...]. s. 37 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/skad-mozna-byc.md) > Bowiem słuszność ma filozof, który mówi, że granica między szczęściem a melancholią nie grubsza jest aniżeli ostrze noża. s. 33 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/bowiem-slusznosc-ma-filozof.md) > [...] rozkoszował się poczuciem, że jest zawsze i zawsze i zawsze sam. s. 12 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/rozkoszowal-sie-poczuciem.md) > Natura i pisanie zdają się żywić do siebie wrodzone anse; poznać je ze sobą, a rozszarpią się na strzępy. s. 12 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/natura-i-pisanie.md) > Zieleń w naturze to jedna sprawa, zieleń w poezji - inna. s. 12 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/virginia-woolf/orlando/zielen-w-naturze.md)