Czułam się odizolowana w swoim nieszczęściu. Odizolowana i samotna, więc zaczęłam trochę pić, a ponieważ z cza… — Paula Hawkins

Czułam się odizolowana w swoim nieszczęściu. Odizolowana i samotna, więc zaczęłam trochę pić, a ponieważ z czasem piłam coraz więcej, byłam coraz bardziej samotna, bo nikt nie lubi przebywać w towarzystwie pijanej dziewczyny. Przegrywałam, więc piłam, piłam, więc przegrywałam.

wypowiada Rachel Watson · Rachel (4) · Środa, 17 lipca 2013 (Wieczorem) · s. 87

Więcej z tej książki

  • Jesteś jak te psy, te niechciane, które przez całe życie są źle traktowane. Kopiesz je i kopiesz, a one wciąż wracają, wciąż płaszczą się i merdają ogonem. Proszą, błagają. Mają nadzieję, że tym razem zrobią coś dobrze i wreszcie je pokochasz.

    wypowiada Tom Watson · Rachel (19) · Niedziela, 18 sierpnia 2013 (Wieczorem) · s. 320

  • [...] jeśli nie wybaczę sama sobie, to będzie trwało i trwało, [...] nigdy nie przestanę uciekać.

    wypowiada Megan Hipwell · Megan (7) · Piątek, 12 lipca 2013 (Rano), 2 · s. 291

  • Nie ma nic bardziej bolesnego i destrukcyjnego niż podejrzliwość.

    wypowiada Anna Watson · Anna (7) · Sobota, 17 sierpnia 2013 (Wieczorem) · s. 272

Wszystkie cytaty z tej książki

„Czułam się odizolowana w swoim nieszczęściu. Odizolowana i s…" — Paula Hawkins · Zielone Cytaty