Ostatnio dodane

Są granice, których przekroczenie jest niebezpieczne: przekroczywszy je bowiem, wrócić już niepodobna.

Kto sumienie posiada, niech cierpi, skoro zdał sobie sprawę z pomyłki. Będzie mu to karą - obok katorgi.

Jakie to dziwne usposobienie: żyje pan w takim zamknięciu, że nie wie o rzeczach bezpośrednio pana dotyczących.

Człowiek to rozumny, jednak na to, by rozumnie postępować - sam rozum nie wystarcza.

[...] dotrzesz do takiej granicy, że gdy jej nie przekroczysz - będziesz nieszczęśliwa, a gdy przekroczysz - może jeszcze nieszczęśliwsza...

Kto kłamie dociera do prawdy! Gdybym nie kłamał, nie byłbym człowiekiem. Ani jednej prawdy nie dociekł, kto przedtem nie skłamał czternaście razy może nawet sto czternaście, i jest to rzecz w swoim rodzaju chlubna, lecz my nawet łamać nie umiemy wedle własnych wzorów!

Potrzebne są siły, siły; bez sił nic człowiek nie wskóra; siłę zaś zdobywa się też siłą, oto czego oni nie wiedzą.

[...] kłamstwo zawsze można przebaczyć; kłamstwo - to rzecz pożyteczna, gdyż wiedzie do prawdy.

Gdybyśmy chcieli szukać ludzi dobrych pod każdym względem, to czy wielu byśmy znaleźli?

Tak to zwykle bywa: człowiek uczciwy i uczuciowy bawi się w szczerość, człowiek zaś interesów nastawia ucha, a potem przy okazji pożera cię z kościami.

Wszystko to jest umowne, wszystko to względne, wszystko to są czcze formy [...].

Nie, z dwojga złego już lepiej nie myśleć o niczym!