# Cytat — Natalia de Barbaro, Czuła przewodniczka. Kobieca droga do siebie. oprawa miękka

> Są ludzie, kobiety i mężczyźni, którzy doświadczyli naprawdę strasznych rzeczy w swoim życiu. Są tacy, którzy doświadczyli wiele niemiłości jako dzieci. Kiedy dopuszczam do siebie tę prawdę, czuję ból. Jeśli to twój ból – ból kobiety, do której piszę – przyjmij mój pokłon. Piszę te zdania powoli, wolniej niż inne, skreślam, zmieniam, próbuję jeszcze raz: nie wiem, jak stanąć wobec twojego bólu. Ale czuję też, że nie chcę, żebyśmy się na nim zatrzymały. Jeśli się wahasz, czy ostatnie zdanie w opowieści, którą opowiadasz sobie o swoim życiu, powinno mówić o niezagojonej ranie, krzywdzie i braku nadziei, chcę cię przekonać, żebyś nie stawiała tam kropki – albo żebyś po tym, jak ją postawisz, napisała coś jeszcze, coś dalej.

- Autor: [Natalia de Barbaro](https://www.zielonecytaty.pl/natalia-de-barbaro.md)
- Książka: [Czuła przewodniczka. Kobieca droga do siebie. oprawa miękka](https://www.zielonecytaty.pl/natalia-de-barbaro/czula-przewodniczka-kobieca-droga-do-siebie-oprawa-miekka.md)
- Strona: 186
- Źródło: [Wikicytaty](https://pl.wikiquote.org/wiki/Natalia_de_Barbaro#Czu%C5%82a_przewodniczka._Kobieca_droga_do_siebie_(2021)) ([CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/))
- Strona cytatu: https://www.zielonecytaty.pl/natalia-de-barbaro/czula-przewodniczka-kobieca-droga-do-siebie-oprawa-miekka/sa-ludzie-kobiety

## Więcej z tej książki

> Żeby zakomunikować światu, gdzie leży moja granica, muszę to najpierw sama wiedzieć, czyż nie?

s. 222 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/natalia-de-barbaro/czula-przewodniczka-kobieca-droga-do-siebie-oprawa-miekka/zeby-zakomunikowac-swiatu.md)

> Zauważyłaś, że w słabych filmach postacie są jednoznaczne – są ci dobrzy i ci źli?

s. 117 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/natalia-de-barbaro/czula-przewodniczka-kobieca-droga-do-siebie-oprawa-miekka/zauwazylas-ze-w-slabych.md)

> We śnie o kobietach pod wodą, który opisywałam na początku, nie wolno było się wynurzyć dla zaczerpnięcia oddechu. To wynurzenie rozumiem jako poproszenie o pomoc. Dlaczego nauczyłyśmy się dawać – często więcej, niż mamy – a nie umiemy brać?

s. 217 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/natalia-de-barbaro/czula-przewodniczka-kobieca-droga-do-siebie-oprawa-miekka/we-snie-o-kobietach.md)