# Cytat — Miron Białoszewski, Stara proza. Nowe wiersze

> Ta w okularach szybciutko pazurkiem drap-drap-drap drapie. Proboszcz nadlatuje.
>
> – Co pani robi? Co to za zeskrobywania?
>
> – Obraza boska takie robienie czegoś.
>
> – Proszę stąd wyjść, to są dzieła sztuki.
>
> Ta dalej pazurkiem i krzyczy:
>
> – Mazepy!
>
> Ten ją odpycha. Ta się nie daje. Echo potrzaskuje. Jeden spląt. My wryci. On ją łap. Ona w krzyk. On ją do wyjścia. Bocznej kruchty. Trusie wryte. Krzyki. Łomoty. Trzaski.

- Autor: [Miron Białoszewski](https://www.zielonecytaty.pl/miron-bialoszewski.md)
- Książka: [Stara proza. Nowe wiersze](https://www.zielonecytaty.pl/miron-bialoszewski/stara-proza-nowe-wiersze.md)
- Źródło: [Wikicytaty](https://pl.wikiquote.org/wiki/Stara_proza._Nowe_wiersze#Stara_proza) ([CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/))
- Strona cytatu: https://www.zielonecytaty.pl/miron-bialoszewski/stara-proza-nowe-wiersze/ta-w-okularach

## Więcej z tej książki

> Do Mediolanu podwoził ktoś samochodem nieznajomą. Zapowiedziała trzęsienie ziemi. W pewnym momencie już jej nie było, na siedzeniu leżał paszport na osobę nieżyjącą od 10 lat.

[Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/miron-bialoszewski/stara-proza-nowe-wiersze/do-mediolanu-podwozil.md)

> spanie,
>
> wieki gasną
>
> na szaro
>
> przetacza się po rękach. nogach
>
> nieskończoność
>
> żyje się?
>
> dalej co?
>
> straszne?
>
> ta wieczność
>
> nie – do – rzecz – na

[Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/miron-bialoszewski/stara-proza-nowe-wiersze/spanie-wieki-gasna.md)

> siedzę w nierówności
>
> byle mnie nie dobrzękła
>
> pszczoła wyrywności

[Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/miron-bialoszewski/stara-proza-nowe-wiersze/siedze-w-nierownosci.md)