Mario Vargas Llosa
Cytaty
Masy zdobywa się lekceważeniem albo pochlebstwem. Którą metodę mamy zastosować?
Nie może milczeć – bo ten, kto milczy, ten udziela przyzwolenia.
Być może nie chciałem załamywać rąk – to cecha charakteru, która przysporzyła mi wiele przykrości.
Ateista też jest wierzący – to jest ktoś, kto wierzy, że Bóg nie istnieje – podczas gdy agnostyk nie ma pewności co do zarówno istnienia, jak i nieistnienia istoty boskiej i życia wiecznego.
Jak twierdził – to partie ponoszą odpowiedzialność za wszelkie nieszczęścia narodowe, kryzys gospodarczy, korupcję w administracji, nieskuteczność instytucji, częste i paraliżujące politykierstwo parlamentarne.
Nieformalna gospodarka budowana na marginesie prawa jest kreatywną odpowiedzią biednych na dyskryminacyjne bariery, jakie narzuca merkantylna wersja kapitalizmu.
Ład i dyskretna elegancja jego domu wydawały się odzwierciedlać zorganizowany intelekt historyka i jasność jego umysłu. Nie było w nim próżności i nie robił najmniejszego wysiłku, aby błyszczeć; był powściągliwy, uprzejmy i bardzo solidny.
Na lewo i prawo, wśród przyjaciół i przeciwników, a nawet wśród osób najmniej podejrzewanych, czyli wśród urzędników, powszechne są kupczenie wpływami i skłonność do nadużyć.
Jeśli sądzisz, że rysunki te symbolizują wiry rzeczne albo dwa węże boa splecione w słodkiej drzemce, być może masz rację. Ale przede wszystkim obrazują one porządek świata. Ten, kto ulega złości, wprowadza nieład w owe linie, skrzywione zaś linie nie mogą już utrzymać ziemi.
Jak poprosić o pomoc, nie mogą słowa powiedzieć?
Dla kogoś, kto do swojej pracy ma przesadnie perfekcyjny stosunek, telewizja jest nader ryzykowna, grozi bezsennością, arytmią, wrzodami żołądka, zawałami…
Nie ma nic smutniejszego, niż poczuć, że już się nie jest człowiekiem.
