Ruiny mają wdzięk dla tych, którzy w nich żyć nie potrzebują. — Maria Rodziewiczówna

Kobiety wierzą w to tylko, co im się podoba. Przekonać nie sposób, gdy nie chcą.

Człowiek, który widzi siebie nie jedną cegłą tylko, ale cząstką wielkiego budynku, nabiera wartości i szacunku dla samego siebie.

Biedna rola cierpi długo fuszerów-gospodarzy, ale możny handel przebiera wybrednie swoje sługi. (…) Wierzę w geniusze z woli Bożej, w talenty, w mistrzostwo, ale w kwestiach ducha i artyzmu, a nie handlu.