# Cytat — Maria Rodziewiczówna, Dewajtis

> Mnie nic nie boli, nie męczy, nie gubi, póki ziemi stanie i słońca! Zima jak troska, długo trwa, a lato, jak szczęście, mija chwilą… Oto wieki stoję i Bóg mi lata nigdy nie odebrał, przyjdzie słonce i ożywi każdego! Przyjdzie dzień co rany zabliźni!…
>
> – Czy przyjdzie? – zapytał człowiek zgnębiony.
>
> Dąb się zakołysał jak gniewny.
>
> „Widziałeś ty, człowieku-efemerydo, takie lody, których marzec nie stopi? Widziałeś ty pola, których Pergrubia nie obudzi?… Dziesięć wieków stoję i wiem, że wszystko mija. Kto silny, najgorsze wytrzyma…”
>
> Księżyc wszedł i świecił w pełni podniesione oblicze samotnika. Ostre rysy wygładziły się stopniowo, wyprostował się hardo. – Wytrzymam… – rzekł półgłosem.

- Autor: [Maria Rodziewiczówna](https://www.zielonecytaty.pl/maria-rodziewiczowna.md)
- Książka: [Dewajtis](https://www.zielonecytaty.pl/maria-rodziewiczowna/dewajtis.md)
- Strona: 104
- Źródło: [Wikicytaty](https://pl.wikiquote.org/wiki/Maria_Rodziewicz%C3%B3wna#Dewajtis) ([CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/))
- Strona cytatu: https://www.zielonecytaty.pl/maria-rodziewiczowna/dewajtis/mnie-nic-nie

## Więcej z tej książki

> Gdzieżby się podziało nasze szczęście? Co by było warte nasze życie w ciągłym targaniu szlachetnego i prawego uczucia? To tak dobrze mieć kogoś swojego na świecie i marzyć, i kochać (…).

s. 275 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/maria-rodziewiczowna/dewajtis/gdziezby-sie-podzialo.md)

> Dola buduje się na klęskach.

s. 247 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/maria-rodziewiczowna/dewajtis/dola-buduje-sie.md)

> Zwierzęta jak ludzie, tylko tym lepsze, że gadać nie mogą i pieniędzy nie znają! A zresztą to samo! Bywa dobry i zły, łagodny i gniewliwy, skrzętny i próżniak, uczciwy i złodziej, ładny i brzydki. Tylko się przypatrzyć!

s. 182 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/maria-rodziewiczowna/dewajtis/zwierzeta-jak-ludzie.md)