Jeden powiew i z wielkich marzeń nici. — Małgorzata Budzyńska

Gdy w chwilowym dole, w który wpadłam, wyczułam przez moment stabilniejsze dno, postanowiłam się odbić, zebrać siły, nie poddawać się i jeszcze raz zawalczyć.

Ale ja mam wiarę. Może i ona bezrozumna, bezpodstawna, niesłuszna, bo zbyt optymistyczna... Może i niepojętna.

Ale jest.

Mam jeszcze coś. Marzenia. Ambicję i chęci. I wiarę, ze się uda.