Dzwoniłem już piętnaście razy do szkoły (z czego dziesięć anonimowo), żeby potwierdzić tę kapitalną… — Joanna Fabicka
Dzwoniłem już piętnaście razy do szkoły (z czego dziesięć anonimowo), żeby potwierdzić tę kapitalną informację. Wreszcie zniecierpliwiona pani w dziekanacie powiedziała:
– Słuchaj, chłopczyku, ile razy mam ci powtarzać, że się dostałeś? Jeśli masz takie problemy z pamięcią, to nie wróżę ci u nas kariery. – I zanim rzuciła słuchawkę, usłyszałem jeszcze, jak syczy do kogoś: – Naprzyjmują idiotów, a my tu potem mamy krzyż pański.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Ech… życie. Kręci się w kółko wokół tego samego schematu. Kolejne pokolenia się zakochują i nic nie uchroni ich przed popełnieniem błędów ojców, którzy popełniali błędy swoich ojców, i tak aż do początku świata, kiedy to Adam okazał się pierwszym frajerem i zaufał kobiecie, skazując tym samym ludzkość na życie w wiecznym cierpieniu.
Ja tam nie chcę być złym prorokiem, ale Elce chyba mało co pomoże. Złogów ma pod dostatkiem i tylko silna depresja mogłaby ją nieco odchudzić.
Kiedy już zrobiliśmy sobie prowizoryczne legowisko, Łucja kazała mi zamknąć oczy.
– Zmywam makijaż. Za żadne skarby nie możesz mnie bez niego zobaczyć! – ostrzegła.
Przez moment przestraszyłem się, że tak naprawdę wygląda jak Shrek albo Oleksy i tylko rano naciąga ludzką maskę. Ale zaraz potem przypomniałem sobie, że kobiety mają prawdziwego świra na tym punkcie. Zawsze myślą, że jak się nie umalują, to facet ich nie pozna. Tymczasem mężczyzna rzadko kiedy patrzy powyżej kobiecego biustu.
