Isabel Allende

Widać było wyraźną zmianę w zachowaniu kobiet, nie zachowywały się już jak owce, ale jak stado wesołych zebr.

Mój tata mówi, że strach jest potrzebny, to system alarmowy ciała, uprzedza nas o zagrożeniu; ale czasami niebezpieczeństwa nie da się uniknąć i wtedy trzeba go opanować.

Jest wielu prześladowanych i wiele szlachetnych celów, których należy bronić na tym świecie (…). Dobre imię wojownika pomaga walczyć o sprawiedliwość.

Postanowiła nie myśleć o trudnościach, ale o tym, jak sobie z nimi poradzić. (…) Zaczęła szukać w sobie siły i spokoju. Jaguar wyjaśnił jej, że tam w środku, koncentrują się energia życiowa i odwaga (…) Zrozumiała, że szczęście polega na zdobywaniu tego, na co od dawna się czekało. (…) Znalazła się w przestworzach, pustych i mrocznych niczym bezkresny firmament w bezksiężycową noc, w strefie absolutnej nicości. Ona sam też była pustką, bez żadnych pragnień i wspomnień. Nie było się czego bać. Trwała tam poza czasem.

Zignorować pustkę w żołądku i zabić głód obojętnością.

Zwierzęta nie są okrutne tak jak ludzie; zabijają tylko wtedy, kiedy się bronią albo są głodne.

Czego się nie nazwie, to jakby nie istniało.

Rozumienie słów nie jest tak ważne, jeśli pojmuje się intencje.

Sugestia czyni cuda.

To straszne patrzeć z bliska na głód.

Im dłużej żyję, tym większą czuję się ignorantką. Tylko młodzież ma na wszystko gotowe wyjaśnienie.

Współczucie to wymysł nowoczesności. Nasza cywilizacja ochrania słabych, biednych, chorych. Z punktu widzenia genetyki to straszny błąd. Dlatego rasa ludzka ulega degeneracji.