# Cytat — Henryk Sienkiewicz, Janko Muzykant

> Janko, przyczajony w łopuchach, patrzył już od dawna przez otwarte szerokie drzwi na cel wszystkich swych pożądań. Księżyc właśnie na niebie był pełny i wchodził ukośnie przez okno do kredensu, odbijając je w kształcie wielkiego jasnego kwadratu na przeciwległej ścianie. Ale ten kwadrat zbliżał się powoli do skrzypiec i w końcu oświetlił je zupełnie. Wówczas w ciemnej głębi wydawało się, jakby od nich biła światłość srebrna...

- Autor: [Henryk Sienkiewicz](https://www.zielonecytaty.pl/henryk-sienkiewicz.md)
- Książka: [Janko Muzykant](https://www.zielonecytaty.pl/henryk-sienkiewicz/janko-muzykant.md)
- Strona: 216
- Źródło: [Wikicytaty](https://pl.wikiquote.org/wiki/Janko_Muzykant) ([CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/))
- Strona cytatu: https://www.zielonecytaty.pl/henryk-sienkiewicz/janko-muzykant/janko-przyczajony-w-lopuchach

## Więcej z tej książki

> Był to chłopak nierozgarnięty bardzo i jak wiejskie dzieciaki, przy rozmowie z ludźmi, palec do gęby wkładający. Nie obiecywali sobie nawet ludzie, że się wychowa, a jeszcze mniej, żeby matka mogła doczekać się z niego pociechy, bo i do roboty był ladaco. Nie wiadomo skąd się to takie ulęgło, ale na jedną rzecz był tylko łapczywy, to jest na granie. Wszędzie też je słyszał, a jak tylko trochę podrósł, tak już o niczym innym nie myślał.

s. 212 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/henryk-sienkiewicz/janko-muzykant/byl-to-chlopak.md)

> (…) promień słońca wchodził przez szybę i oblewał jasnością złotą, rozczochraną główkę dziecka i twarz, w której nie zostało kropli krwi.

s. 219 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/henryk-sienkiewicz/janko-muzykant/promien-slonca-wchodzil.md)

> Nie wiadomo skąd się to takie ulęgło, ale na jedną rzecz był tylko łapczywy, to jest na granie (...). Wiosną uciekał z domu, kręcić fujarki wedle strugi. Nocami, gdy żaby zaczynały rzechotać, derkacze na łąkach derkotać, bąki po rosie burczyć; gdy koguty piały po zapłociach, to on spać nie mógł, tylko słuchał i Bóg go jeden wie, jakie on i w tym nawet słyszał granie...

s. 212 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/henryk-sienkiewicz/janko-muzykant/nie-wiadomo-skad.md)