# Ernst Jünger

- Liczba cytatów: 10
- Strona autora: https://www.zielonecytaty.pl/ernst-junger

## Książki

- [Niebezpieczne spotkanie](https://www.zielonecytaty.pl/ernst-junger/niebezpieczne-spotkanie.md) — 2 cytaty
- [Sturm](https://www.zielonecytaty.pl/ernst-junger/sturm.md) — 4 cytaty
- [W stalowych burzach](https://www.zielonecytaty.pl/ernst-junger/w-stalowych-burzach.md) — 4 cytaty

## Ostatnio dodane cytaty

> Dla ludzi ogarniętych chęcią wzbicia się czasem na skrzydłach upojenia ponad własne zahamowania, nie istnieje zasadnicza różnica między natarciem w walce, a uczuciem podniecenia w samym środku szampańskiej biesiady. Eskalacja życia, oszalały bieg krwi, nagłe wolty uczuć, eksplozje myśli w mózgu – oto forma bycia, która dochodzi tu do głosu.

[Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/ernst-junger/sturm/dla-ludzi-ogarnietych.md)

> Wojna stanowiła pramgławice możliwości psychicznych, w której kłębiły się zarodki rozwoju; kto w jej wpływie dostrzegał tylko surowość i barbarzyństwo, ten z ogromnego całokształtu zjawisk wyłuskiwał jedną jedyna właściwość z podobną ideologiczną samowolą, co ten, który widział w niej wyłącznie objaw patriotyzmu i heroizmu.

[Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/ernst-junger/sturm/wojna-stanowila-pramglawice.md)

> Niezmordowany pęd ducha, pochłanianie wartości, nie będąc nigdy sytym, zawzięta wściekłość, że człowiek rozpływa się w wielości rzeczy, daleko bardziej zdawały mu się zasadą wprawiającą go w ruch niż czysta żądza ciała.

[Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/ernst-junger/sturm/niezmordowany-ped-ducha.md)

> Słusznie uważa się wątpliwość za znak końca epoki i zapowiedź upadku.

s. 20 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/ernst-junger/niebezpieczne-spotkanie/slusznie-uwaza-sie.md)

> Jakim by człowiek nie hołdował wartościom, jedynie powierzchowność mogła zakotwiczyć je w świadomości ludzi.

[Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/ernst-junger/sturm/jakim-by-czlowiek.md)

> Choć Gerhard od ponad pół roku mieszkał w tym mieście, każdy taki spacer stanowił dla niego misterium. Prawie nie miał wrażenia, że porusza się po ulicach i placach; wydawało mu się raczej, że ktoś prowadzi go przez amfilady i korytarze wielkiego nieznanego domu albo że błąka się w wąwozach wydrążonych w skałach.

s. 8 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/ernst-junger/niebezpieczne-spotkanie/choc-gerhard-od-ponad.md)

> Był to pierwszy niemiecki żołnierz, jakiego zobaczyłem w stalowym hełmie i od razu wydał mi się jakby mieszkańcem obcego, bardziej surowego świata. Siedząc obok niego w rowie wypytywałem go natarczywie o sytuację na pozycji i usłyszałem monotonną opowieść o wielodniowym przesiadywaniu w lejach granatnich bez łączności i dróg obiegowych, o nieustannych natarciach, o polach zwłok i obłędnym pragnieniu, o konaniu rannych i wielu innych sprawach. Nieruchoma, obramowana stalowym hełmem twarz i monotonny głos, któremu towarzyszył huk frontu, wywarły na nas upiorne wrażenie. Kilka dni odcisnęło na tym posłańcu, który towarzyszyć miał nam do królestwa płomieni, piętno, jakie zdawało się go odróżniać od nas w niewypowiedzialny sposób. „Kto padnie, ten zostaje. Nic nie można poradzić. Nikt nie wie, czy powróci żywy. Każdego dnia nacierają, ale front trwa. Każdy wie, że chodzi o życie albo śmierć.” Nic nie pozostało w tym głosie, jak tylko wielka obojętność; wypalił go ogień. Z takimi ludźmi można walczyć.

s. 84 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/ernst-junger/w-stalowych-burzach/byl-to-pierwszy.md)

> Podczas natarcia ogarniał nas wściekły gniew. Przepotężna żądza zabijania uskrzydlała mój krok. Wściekłość wyciskała gorzkie łzy. Niesamowita wola zniszczenia ciążąca nad polem bitwy zagęściła się w mózgach i zanurzyła je w czerwone opary. Krzyczeliśmy do siebie urywanymi bełkotliwymi zdaniami, a jakiś postronny widz mógłby sądzić że doznaliśmy nadmiaru szczęścia.

s. 211 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/ernst-junger/w-stalowych-burzach/podczas-natarcia-ogarnial.md)

> Nad ruinami spoczywał, podobnie jak nad wszystkimi niebezpiecznymi strefami tego obszaru, gęsty trupi odór, gdyż ogień był tak silny, że nikt nie troszczył się o poległych. Zaprawdę gnaliśmy na śmierć i życie, a gdy w biegu poczułem ów odór, nie zaskoczyło mnie to – był temu miejscu właściwy. Owo ciężkie i słodkawe tchnienie nie było tylko czymś odrażającym; wywoływało ponadto, ściśle zmieszane z kłującymi oparami materiałów wybuchowych, jasnowidzącą ekscytację, jaką wzbudzić może tylko namacalna bliskość śmierci.

s. 85 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/ernst-junger/w-stalowych-burzach/nad-ruinami-spoczywal.md)

> Podczas wymiany kilku kul z jego załogą jeden z ludzi padł na ziemię jakby powalony niewidzialną pięścią. Pocisk przewiercił czubek stalowego hełmu i wyrył długą bruzdę w czaszce. Mózg podnosił się i opadał w ranie w rytm pulsowania krwi, mimo to żołnierz był w stanie iść o własnych siłach. Musiałem mu jeszcze wydać rozkaz, aby pozostawił tornister, i zaklinałem go, by szedł bardzo wolno i ostrożnie.

s. 192 — [Strona cytatu](https://www.zielonecytaty.pl/ernst-junger/w-stalowych-burzach/podczas-wymiany-kilku.md)